Bu biyolojik fenomenin kökeni, Seyşeller’in milyonlarca yıl önce anakaradan ayrılmasına dayanıyor. İzolasyon süreciyle birlikte tohumlarını uzak mesafelere taşıyacak hayvan popülasyonundan kopan ağaçlar, hayatta kalabilmek için şaşırtıcı bir evrimsel strateji geliştirdi. Taşıyıcıları olmayan coco de mer ağaçları nesillerini kendi gövdelerinin dibinde sürdürmek zorunda kaldı. Bu durum, yeni filizlenen ağaçların ebeveynleri ve kardeşleriyle dar bir alanda amansız bir rekabete girmesine neden oldu.
Almanya’daki Darmstadt Teknik Üniversitesi’nden bilim insanı Christopher Kaiser-Bunbury, bu çevresel baskının tohum boyutlarını devleştirdiğini ifade ediyor. Araştırmalara göre, tohum ne kadar büyükse, içerdiği yüksek enerji deposu sayesinde kısıtlı ışık ve kaynak ortamında hayatta kalma şansı o kadar artıyor.
Tövbe tövbe bu nasıl tohum 😂
Bizim ülkede bu tohumu tohumlarlar 😂
:))))))