Sınıfta Kimse Konuşmuyorsa, Sorun Öğrenciler Değil Ortam Olabilir: Kore’den Gelen “Nunchi” Dersi

09.02.2026 - 10:33

Euny Hong tarafından kaleme alınan “The Power of Nunchi: The Korean Secret to Happiness and Success” isimli bir kitaba denk geldim. Severek okuduğum ve bazı bölümleri altını çizerek not aldığım kitapta yeni bir kavramla tanıştım: Nunchi.

Kore kültüründe “ortamın nabzını tutma” becerisi anlamına geliyor. İnsanların ne söylediğinden çok ne söylemediğini ifade ediyor.

Ve evet… eğitimle sandığımızdan çok daha ilgili. Sınıfta ne olup bittiğinden çok nasıl bir hava estiğini fark edebilme hâline işaret ediyor. Nasıl mı?

1. Sınıfta sessizlik varsa, hemen “bilmiyorlar” deme.

Öğretmen soruyu soruyor.

Sınıf susuyor.

Ve o klasik cümle içimizden geçiyor: “Hiç mi çalışmadınız?”

Oysa nunchi diyor ki:

Bir dur. Ortamı oku.

Belki öğrenciler:

Yanlış yapmaktan korkuyor
Daha önce sert bir geri bildirim almış
Sınıf şu an güvenli hissettirmiyor

Sessizlik bazen bilgisizlik değil, tedbirdir.

2. İyi öğretmen çok anlatan değil, iyi okuyan öğretmendir.

Nunchi sahibi öğretmen:

Konuşmayan öğrenciyi etiketlemez.
Yanlış cevaptan sonra sınıfın havasının düştüğünü fark eder.
Gerektiğinde konuyu değil, tonu değiştirir.

Bu bir yöntem değil. Bu bir farkındalık kasıdır.

3. “Söz hakkı” herkes için aynı şey değildir.

Bazı öğrenciler parmak kaldırarak konuşur.

Bazıları göz temasıyla.

Bazıları da konuşmak ister ama ortamı tartar.

Nunchi, öğretmene şunu fısıldar:

“Bu çocuk susuyor çünkü düşünmüyor değil, ölçüyor.”

Ve bazen tek gereken şey,

“İstersen sonra da söyleyebilirsin.”
“Yanlış olması sorun değil.”

diyebilmektir ya da

Sessizce beklemek.

4. Nunchi sınıf yönetimi değil, sınıf iklimidir.

Kurallar, yönergeler, sınıf sözleşmeleri… Hepsi önemli.

Ama nunchi şunu hatırlatır:

Sınıf bir mekân değil, bir havadır.

O havada:

Hata yapabiliyor muyuz?
Acele edilmeden düşünebiliyor muyuz?
Görüldüğümüzü hissediyor muyuz?

Cevap “evet”se, öğrenme zaten başlıyor demektir.

5. Küçük ama etkili bir nunchi hamlesi.

Bir dahaki derste şunu dene:

Soruyu sor.

Ve bilerek 5 saniye sus.

O 5 saniyede:

Kim nefes alıp konuşmaktan vazgeçiyor?
Kim gözlerini kaçırıyor?
Kim tam söyleyecekken duruyor?

İşte eğitim bazen tam da orada.

Belki de modern eğitimin ihtiyacı olan şey yeni bir yöntem değil.

Belki biraz daha fazla sezgi, biraz daha fazla bekleme cesareti.

Çünkü her çocuk konuşmadan önce şunu soruyor:

“Burada konuşmak güvenli mi?”

Nunchi, öğretmenin bu soruya sessizce verdiği cevaptır.

Instagram

Bu makalede öne sürülen fikir ve yaklaşımlar tamamıyla yazarlarının özgün düşünceleridir ve Onedio'nun editöryal politikasını yansıtmayabilir. ©Onedio

İçeriğin Devamı İçin Tıklayın