Dostlar, yıllardır bilimsel konularda yazıştım. Dünyaca ünlü profesörlerden Richard Muller’e zaman zaman yaptığım soyut resmin imajlarını gönderirdim; hepsinde de “Mustafa, ben soyut resmi sevmiyorum, dolayısıyla bu resmin beni hiç etkilemedi” diye kısa ve net cevap verirdi. Ancak bu defa resmin konusu hassas olduğu için imajı ve kısa bir içerik açıklamasıyla gönderdim. Ve cevap beni şaşırttı yine kısa ve netti.
Mustafa,
Bu eseri çok beğendim!
Rich
Önce resmin kısa içerik açıklamasını İngilizce ve Türkçe olarak vereyim, sonra devam edeceğim.
“The work makes visible, in reverse, the quantum superposition that enables the particle emerging through measurement. In quantum superposition, what appears as multiplicity is in fact the possible positions of a single subject (particle).”
Mustafa,
I like this piece very much.
Rich
“Bu çalışma, ölçüm yoluyla ortaya çıkan parçacığı mümkün kılan kuantum süperpozisyonunu tersine görünür kılıyor. Kuantum süperpozisyonunda, çokluk olarak görünen şey aslında tek bir öznenin (parçacığın) olası konumlarıdır.'
Evet, bu durumu paylaşma nedenim kolayca anlaşılacağı üzere soyut sanatın gerçeklikliğidir. Daha önce soyut resimleri sevmediğini, etkilenmediğini, beğenmediğini söyleyen önemli bir kişinin soyut eserde bir içerik olduğunu, yapımının bir içeriğe dayandığını okuduğunda, sadece bu eser üzerinde düşüncesini değiştirmiş olması. Tabii, içeriğin temsil ettiği konunun isabetli ve doğru olmasından dolayı çok beğendiğini söylemiştir. Sonuç olarak, bu olay aslında soyut sanatın ne olduğu ve ne olması gerektiği konusunda dünyanın önde gelen zihinlerinden biri tarafından ortaya konulmuş olmasıdır. Özetle, sanat dediğimiz objenin bir içeriğe bağlı oluşturulmuş olması beklentisi, insan bilinçaltında evrimsel bir sonuçtur. Dolayısıyla bu özellik asla değişmez, değiştirilemez.
Her neyse, kuantum fiziği tüm dünyada olduğu gibi ülkemizde de bilen bilmeyen tarafından fazlaca istismar edilmiş bir konudur. Bu resimle ilgili kuantum mekaniğini basit bir dille anlatan video yapmıştım.