Osmanlı padişahlarının tablolarına baktığımızda aklımıza hep aynı soru geliyor: Bu kıyafetler neden bu kadar büyük? Bir içerik üreticisi, yıllardır merak edilen bu detayın aslında bedenle değil, iktidarla ilgili olduğunu anlattı. Meğer o devasa kollar, uzun etekler ve kocaman sarıklar bilinçli bir güç gösterisiymiş. Ama bu sadece Osmanlı’ya özgü de değil… Aynı ihtişam arayışı Çin’den Maya uygarlığına kadar uzanıyor.
İşte detaylar 👇
Uzun kollar, yere kadar uzanan etekler, neredeyse kafayı yutan sarıklar… Bir içerik üreticisi, “Geçmişte insanlar bizden daha mı iriydi?” sorusuna net bir cevap vererek konuyu bambaşka bir yerden ele aldı.
“Kıyafetlerin gövde kısmına bakarsanız normal ölçülerdedir” diyen içerik üreticisi, bizi yanıltan kısmın kol ve etek boyları olduğunu söylüyor. Çünkü o dönem uzun kollar ve etekler, kişiyi olduğundan daha heybetli ve güçlü gösteriyordu. Yani mesele fizik değil, algıydı.
Osmanlı padişahları arasında gerçekten iri yapılı olduğu söylenen tek ismin Çelebi Mehmet olduğu belirtilirken, diğerlerinin bilinçli bir şekilde “daha büyük” görünmeyi tercih ettiği ifade ediliyor. Bu noktada devasa sarıklar da devreye giriyor. Özellikle Kanuni Sultan Süleyman’ın sarıkları o kadar büyüktü ki, takıldığında başı küçücük kalıyordu. İçerik üreticisi, “Upuzun kaftan, kocaman sarık ve yüksek bir taht düşünün… Etkiyi hayal edin” diyerek bu görselin amacına fazlasıyla ulaştığını söylüyor.
Antik Çin’de imparatorların ve soyluların uzattığı tırnaklar, “el işi yapacak biri olmadıklarının” yani güç ve rahatlığın simgesiydi. Hatta bazı toplumlarda tırnaklar o kadar kutsaldı ki, kişi öldüğünde onunla birlikte gömülüyordu.
Daha da çarpıcı örnekler ise Maya ve Aztek uygarlıklarından geliyor. Bebeklikte kafatası kemikleri henüz yumuşakken bilinçli olarak şekillendirilmesi, iktidarın bedende görünür olmasını sağlamanın en uç örneklerinden biri olarak anlatılıyor.