Osmaniye’nin Kadirli ilçesinde karalahana tarlasında çalışan tarım işçileri yaşadıklarını anlattı. Kanser hastası işçi Meyrem Topal, “Sabahın soğuğunda dondum, üşüdüm. İki tane yetimim var, onları da doyurmaya çalışıyorum.” ifadelerini kullandı.
Bir diğer işçi Hanife Kömür ise, “3 bin lira maaş alıyorum, çaya mı vereyim, şekere mi vereyim, kahvaltılara mı vereyim, çocuklarıma mı vereyim?” dedi.
Kaynak: ANKA
Kara lahana tarlasında günlük bin liraya çalışan emekçiler, hem soğuk hava koşullarıyla hem de açlıkla mücadele etmek zorunda kalıyor.
Meyrem Topal isimli tarım işçisi, “Sabahın soğuğunda dondum, üşüdüm. İki tane yetimim var, onları da doyurmaya çalışıyorum. Evim ayda 10 bin lira kira. Aldığım buradaki bin lira, onunla ev geçindiriyorum. Hayat çok pahalı. Kanser hastasıyım, buraya gelip çalışıyorum, çavuşum idare ediyor beni. Buraya gelmezsem açım, gelirsem tokum. Yevmiye yetmiyor, oradan buradan yardım ediyorlar işte, geçiniyoruz” dedi.
Tarım işçisi Hanife Kömür ise yaşadıklarını şöyle anlattı:
“Hiç dinlenecek vaktimiz yok. 3 bin lira maaş alıyorum, çaya mı vereyim, şekere mi vereyim, kahvaltılara mı vereyim, çocuklarıma mı vereyim? Çocuklarıma, torunlarıma bir şey alamıyorum. Bir yere gidemiyorum, çocuklarımın yanına gidemiyorum, torunlarımın yanına… Hava çok soğuk. Gece 22.00’de eve varıyoruz, ne yemek yapabiliyorum ne yemek yiyebiliyorum. Burada ne yersem onunla yatıyorum evde. Ne yapmamız gerekiyor bilmiyorum.”
Tarım işçisi Yakup Çınkır ise, “Saat 04.00’ten itibaren soğukta işbaşı yapıyoruz. Şu anda yevmiyelerimize zam gelmedi, bin liradan çalıştırıyorlar. Yetmiyor, şu an bir paket çay ile beş kilo şekere çalışıyoruz. Yevmiye en az bin 500 lira olacak ki geçinelim. Çok zor hayat, geçinemiyoruz. Yevmiyeye zam yok, tarım sigortamız yok. Yıllardan beri aynı durumdayız. İşçilerin tarım sigortasının yapılmasını istiyoruz” açıklamasında bulundu.
Perihan Dalkıran ise durumunu şöyle dile getirdi:
“Sabahtan kalkıyoruz, buraya geliyoruz, tarlada çalışmaya. Dört çocuk var, bin lira yevmiye alıyoruz. Ev kira, geçinemiyoruz. Neye vereceğimizi bilmiyoruz. Yevmiyenin bin 500 lira olmasını istiyoruz. İş olursa geliyorum, olmazsa gelmiyorum. Bir gün gelsem, bir gün gelemiyorum. Bin lira parayı nereye vereceğimi bilmiyorum. Bin lira para yetişmiyor. Et, süt, yoğurt alamıyorum. Yeri geliyor peynir, zeytin alamıyorum çocuklarıma. Ekmeği bulsak ona şükrediyoruz.”
Sözde sosyal devletsin ama halkın durumunu görmezsin. Zengini iyice zengin edersin. Yeteneksiz oyuncular, şarkıcılar milyonları kazanır halk hayata tutunmaya çalışır. Böyle dünyaya da lanet olsun.
😡😡😡
birşey yazacaktım ama cezaevine girmekten korkuyorum