Neden Üzüldükçe Şarkı Dinlemek İstiyoruz?

10.02.2026 - 16:31

Üzgünken neden hemen müzik dinlemek isteriz? Zihnimizin susmasını mı istiyoruz? Yoksa hayallere dalıp düşüncelerimizden uzaklaşmayı mı? İşte gelin üzkünken neden müzik dinlediğimizi, ardındaki sebepleri detaylıca inceleyelim. Hazırsak başlıyoruz!

Duygusal eşleşme ihtiyacı hissederiz.

Üzgünken neşeli bir şey dinlemek çoğu zaman içimize oturmaz. O anda ihtiyacımız olan, hissettiğimiz duyguyla aynı yerden konuşan bir sestir. Hüzünlü bir şarkı açtığımızda, duygumuzla çatışmak yerine onunla yan yana dururuz.

Birinin bizi anladığını hissetmek isteriz.

Bazen ne yaşadığımızı anlatacak kelime bulamayız. Ama bir şarkı başlar ve “tam da böyle hissediyorum” deriz... O an, yalnız olmadığımızı hissederiz ve bu çok iyi gelir. Biri bizim yerimize duygumuzu dile getirmiştir zaten....

Duygularımızı bastırmak istemeyiz.

Gün içinde güçlü durmaya çalışırız, kendimizi toparlarız. Müzik açtığımızda ise biraz dururuz. İçimizde birikenleri tutmak yerine bırakırız. Ağlamak, dalmak, susmak… Hepsi o ana aittir ve iyi duygulardır.

Müzik acıyla birlikte rahatlama da getirir.

Hüzünlü bir şarkı dinlerken canımız yanar ama aynı anda hafifleriz. Bu garip ama tanıdık bir histir. Çünkü müzik, üzgünken bile bizi sarıp sarmalayabilen nadir şeylerden biridir.

Kontrolü kaybediyormuşuz gibi hissetmek istemeyiz.

Üzüntü geldiğinde her şey elimizden kayıyormuş gibi olur. Ama bir şarkı seçmek, kulaklığı takmak, sesi ayarlamak… Bunlar küçük ama bize iyi gelen kararlar. En azından o anın ritmini biz belirleriz.

Geçmişe ve bazı anlara dokunmak isteriz.

Bazı şarkılar bizi eski bir ana, eski bir hisse götürür. Bazen bu can acıtır, bazen de daha önce de böyle hissetmiştim ve geçmişti duygusu verir. Müzik, yaşadıklarımızla bugün arasında köprü kurar...

Bir sesin varlığı bile ruhumuza iyi gelir.

Tamamen sessizlik bazen ağırdır. Birinin sesi, bir melodi, arka planda akan bir şarkı… Bunlar yalnız olmadığımızı hissettirir. Yanımızda biri varmış gibi.

Şarkılar duygularımızın yavaş yavaş değişmesine izin verir.

Müzik bizi bir anda neşelendirmez. Zaten bunu da istemeyiz. Önce hüzünle dururuz, sonra sakinleriz. Şarkılar, bu geçişi bizim yerimize nazikçe yapar.

Kendimize üzülme izni veririz.

Her zaman iyi olmak zorunda değiliz. Müzik açtığımızda bunu kendimize hatırlatırız. Şu an iyi hissetmemek de tamam der ve devam edebiliriz. Aslında bu kendimize gösterdiğimiz küçük ama önemli bir şefkattir aynı zamanda!

Yaşadığımız şeyin bir anlamı olsun isteriz.

Üzüntü anlamsız gelince daha da ağırlaşır. Şarkılar, yaşadığımız duyguyu bir hikayeye dönüştürür. Ve biz, o hikayenin bir yerinde nefes alabileceğimizi hissederiz... Ve sonunda da alırız zaten!

İçeriğin Devamı İçin Tıklayın

YORUMLAR

Erhan D

10.02.2026

uzun uzun yazmana gerek yoktu, bu basit sıradan bir onaylanma ihtiyacı.

SEN DE YORUMUNU PAYLAŞ