Japonya’da yalnızlık, sadece bireysel hislerle sınırlı kalmıyor. Toplumsal yapının içinde farklı yöntemlerle karşılık buluyor. Aylardır evden çıkmayan insanlar, konuşacak kimse arayanlar ya da yüz yüze gelmekten kaçınan çalışanlar için alışılmışın dışında yollar geliştiriliyor. Dışarıdan bakıldığında tuhaf görünen bu çözümler, ülkede ciddi karşılık buluyor.
1990’ların sonunda Japon televizyonlarında yayınlanan sıra dışı yarışma, evden çıkmadan geçinme fikrini merkezine aldı. Yarışmacı, dış dünyayla bağlantı kurmadan sadece dergi çekilişlerine katılarak ihtiyaçlarını karşılamak zorundaydı. Başlangıçta yiyecek dışında hiçbir şeye sahip değildi.
Aylar süren süreçte kazanılan ödüllerle yaşam sürdürüldü. Kıyafet dahi elde edilemediği dönemler yaşandı. Yarışma boyunca çekilen görüntülerin belgesel amacıyla kaydedildiği sanılırken, yayınların canlı şekilde ekrana verildiği sonradan ortaya çıktı. Uzun süreli izolasyon, Japonya’da yalnızlığın eğlence formatına dönüşebildiğini gösteren çarpıcı örneklerden sayılıyor.
Japonya’da sohbet ihtiyacı için geliştirilen hizmetlerden biri 'ossan rental' adıyla biliniyor. Orta yaşlı erkekler, saatlik ücret karşılığında eşlik ediyor. Hizmetin temelinde temas yer almıyor. Amaç, sadece konuşmak ve dinlenmek.
Tavsiyeye ihtiyaç duyanlar, birlikte etkinliğe katılmak isteyenler ya da sessizce oturacak eş arayanlar tarafından tercih ediliyor. Şehir yaşamında temas eksikliği yaşayan kişiler için sistem, yalnızlık hissini hafifleten sosyal temas alanı oluşturuyor.
Japonya’nın kuzeyinde yer alan Ōtsuchi kasabasında kurulan telefon kulübesi, yas tutanlar için özel alan işlevi görüyor. Telefon hattı hiçbir yere bağlanmıyor. Sözler sadece rüzgâra karışıyor.
Kişisel kayıp sonrası kurulan kulübe, büyük deprem ve tsunami sonrasında ortak yas mekanına dönüştü. Yıllar içinde on binlerce kişi, söyleyemediklerini orada dile getirdi. Telefon kulübesi, yalnızlığın sessiz tarafına karşılık veren sembollerden biri haline geldi.
Japon çalışma kültüründe istifa süreci, yüz yüze yapılması beklenen ciddi adımlar arasında görülüyor. Yöneticiyle karşı karşıya gelme fikri, birçok çalışan için ağır stres kaynağına dönüşüyor.
Exit adıyla bilinen hizmet, çalışan adına işvereni arayarak istifayı bildiriyor. Süreç boyunca doğrudan temas kurulmuyor. Görgü kurallarına aykırı sayılan yöntem, buna rağmen yaygın şekilde kullanılmaya devam ediyor. Hizmet, sosyal kaçınmanın kurumsal çözüme dönüştüğü örneklerden biri kabul ediliyor.
Emeklilik sonrası tropikal adaya taşınan Japon işçi Masafumi Nagasaki, neredeyse otuz yıl boyunca ıssız adada tek başına yaşadı. Fırtına sonrası kaybolan eşyalarla birlikte kıyafetsiz yaşam başladı. Ada hayatı, dış dünyayla minimum temasla sürdürüldü.
Yıllar sonra sağlık gerekçesiyle ana karaya alınan Nagasaki, şehir yaşamına uyum sağlamakta zorlandı. Geri dönüş ziyaretinde adaya veda ederken, zorunlu sosyal temasın düşündüğü kadar zorlayıcı olmadığını ifade etti.
kedi köpek sahiplen yalnız kalmazsınız bende 7 kedi var sorun yok mutluyum.
Japonları çok iyi anlıyorum