İnsanlık tarihinin en büyük güvenlik sistemlerinden biri sessizce yer altında varlığını sürdürüyordu. Beton duvarlar, alarm sistemleri, sıfırın altında dereceler ve yüksek güvenlik önlemleri... Ancak içeride saklanan şey para, altın ya da mücevher değil, gezegenin geleceği. Yüz milyonlarca bitki tohumu, olası felaket senaryolarına karşı yıllardır korunuyordu. Artık yalnızca korunmuyorlar. Sahaya inmeye başladılar.
İngiltere’de, Wakehurst bölgesinde yer alan yer altı tesisinde bulunan Millennium Seed Bank, insanlık tarihindeki en büyük tohum arşivi olarak kabul ediliyor. Yer altına gömülü, uçak çarpmasına, sel baskınlarına, radyasyona ve iklim felaketlerine dayanıklı beton yapılar içinde saklanan tohumlar, -20 derecede donmuş halde tutuluyor. Depolama alanı, yaklaşık üç tenis kortu büyüklüğünde.
İçeride 2,5 milyara yakın tohum yer alıyor. Bazıları yok olma riski altındaki yabani bitkilerden, bazıları kritik tarım türlerinden, bazıları ise doğada artık bulunmayan bitkilerden oluşuyor.
Sistem yalnızca saklama amacı taşımıyor. Bilinçli şekilde 'yedek gezegen arşivi' mantığıyla çalışıyor. Etiketlenmeyen kaplar, dijital erişim sistemi, sınırlı giriş izinleri sayesinde içeride neyin nerede olduğu yalnızca veri sistemleriyle biliniyor.
Tohum bankaları ilk kurulduğunda amaç 'acil durum' senaryosu üzerine kuruluydu. Nükleer savaş, küresel felaket, büyük doğal yıkımlar gibi uç senaryolar düşünülüyordu. Fakat tablo değişti. İklim krizi, orman yangınları, seller, habitat kayıpları ve savaşlar artık teorik değil, günlük gerçeklik haline geldi.
Avustralya’daki büyük yangınlar sonrası yok olan bitki türleri, daha önce kasaya alınan tohumlar sayesinde tekrar hayata döndürüldü. Bazı türler doğada tamamen silinmişken, kasadaki kopyalar sayesinde ekosistemlere geri kazandırıldı.
Suriye iç savaşı sırasında yok olan tarım genetikleri, Norveç’teki küresel tohum kasasından geri alındı. Filistin, Irak, Afrika ve Güney Amerika’daki yerel tohum bankaları yok olduğunda, yedek koleksiyonlar devreye sokuldu.
Bazı bitki türleri klasik dondurma yöntemiyle korunamıyor. Kahve, kakao, mango, avokado gibi türlerin çekirdek yapıları soğuğa dayanıklı değil. Tarım sistemleri ise genetik çeşitlilik açısından ciddi risk taşıyor. Kahve üretiminin büyük kısmı yalnızca iki tür üzerinden dönüyor. İklim değişimi nedeniyle üretim alanları daralıyor, hastalık riski artıyor.
Bilim insanları burada 'kriyoteknoloji' adı verilen yeni teknolojiye yöneliyor. Sıvı azot tanklarında -196 derecede saklanan hücreler, biyolojik faaliyetleri tamamen durduruyor. Tohumlar yaşlanmıyor, bozulmuyor, genetik yapı korunuyor. Gerektiğinde çözülüyor, besin ortamına alınıyor ve yeniden filizlendiriliyor.
Tohum kasaları artık yalnızca yedekleme alanları değil. Küresel biyolojik strateji merkezleri haline gelmiş durumda. Amaç yalnızca tür saklamak değil, gezegen direncini artırmak. Yangına dayanıklı bitkiler, kuraklığa dirençli türler, hastalıklara karşı bağışıklık geliştiren genetik hatlar özel olarak korunuyor.
Mahzen o kadar kuru tutuluyor ki, bilim insanları burada sadece yarım gün çalışabiliyor; bu zamanın da uzun bir bölümü kısa aralıklarla dışarı çıkıp su içmekle geçiyor. İçerikte söylendiği gibi 2,5 milyara yakın değil, 10 ülkeden 2,8 milyardan fazla tohum türü mevcut. 24 saat güvenlik ekipleriyle korunuyor ve olası hırsızlığa karşı bir başka önlem olarak, tohumlar isimleriyle değil, numaralarla etiketlenerek saklanıyor.