Hindistan’ın güneyinde, Pondicherry yakınlarında alışılmış şehir düzeninden tamamen farklı bir yer var. Adı Auroville. 1968 yılında kurulan yerleşim, insanlık birliği fikri üzerine inşa edildi. Para kullanılmıyor, resmi din yok, klasik yönetim yapısı işlemiyor. 55’ten fazla ülkeden insan aynı çatı altında yaşamaya devam ediyor.
Auroville, 28 Şubat 1968 tarihinde 124 ülkeden gençlerin katıldığı törenle kuruldu. Katılımcılar ülkelerinden getirdikleri toprakları beyaz mermerle kaplı, lotus formundaki bir anıtın içine koydu. Toprakların karışması, insanlık birliği fikrini simgeliyordu.
Yerleşim fikri, Fransız Mirra Alfassa’ya, yani 'Anne' olarak bilinen isme dayanıyor. İlham kaynağı ise Hintli filozof ve yoga öğretmeni Sri Aurobindo. Alfassa, Auroville’i; milliyet, siyaset ve inanç ayrımı olmadan barış içinde yaşanabilecek evrensel kasaba olarak tanımladı. UNESCO da kuruluşundan itibaren projeye destek verdi.
20 kilometrekarelik alan üzerine kurulu şehir; Endüstri, Kültür, Konut ve Uluslararası olmak üzere dört bölgeden oluşuyor. En merkezde ise altın kaplı disklerle inşa edilen meditasyon alanı Matrimandir yer alıyor. Fiziksel olduğu kadar sembolik merkez olarak kabul ediliyor.
Auroville’de resmi para birimi kullanılmıyor. Maaş, klasik banka düzeni ya da alışveriş mantığı alışılmış formda ilerlemiyor. Yerleşim kendi üretimini yaparak ayakta kalmaya çalışıyor. Tarım, zanaat, sanat ve sürdürülebilir projeler ön planda tutuluyor.
Yerleşimde yaklaşık 3.000 kalıcı sakin bulunuyor ve 55’ten fazla ülke temsil ediliyor. Nihai hedef 50.000 kişilik nüfus. Soyadı kullanılmaması da dikkat çeken detaylardan. Tamil Nadu geleneğine paralel şekilde kişiler genellikle yalnızca isimleriyle anılıyor.
Her yıl yaklaşık 1 milyon ziyaretçi kısa ya da uzun süreli olarak Auroville’e geliyor. Ancak yerleşim, turistik merkez olarak konumlanmak istemiyor. Amaç kalabalık çekmek değil, insanlık birliği idealini sürdürmek.
Mirra Alfassa’nın 1973’teki ölümünün ardından arazi ve varlıklar, Hindistan hükümeti tarafından kurulan Auroville Foundation kontrolüne geçti. Yerleşimin insanlığa ait olduğu ilkesi resmi belgelerde yer alsa da idari yapı devlet bağlantılı hale geldi.
Son yıllarda hırsızlık, cinsel taciz, cinayet ve yolsuzluk iddiaları medyada yer buldu. Yerleşim temsilcileri ise suçların Auroville sakinlerinden değil, çevre bölgelerden kaynaklandığını savundu. Bölgenin genel olarak Auroville adıyla anılması, olayların doğrudan projeyle ilişkilendirilmesine yol açabiliyor.
Yine de Auroville, çöl benzeri araziden yeşil kuşağa dönüşmüş alanıyla, sürdürülebilir yaşam denemeleriyle ve alternatif toplumsal model arayışıyla dikkat çekmeye devam ediyor.