Bazı adalar vardır.
Haritada küçük görünürler ama insanın içinde büyürler.
Oraya gidersin.
Dönersin.
Ama bir parçan, orada kalır.
Çünkü bu adalar sadece güzel değildir.
Onlar yaşanmış, beklenmiş, terk edilmiş ve yeniden sevilmiştir.
Bu yazı bir “en iyi plajlar” listesi değil.
Bu yazı, insanların neden bazı adalara tekrar tekrar döndüğünün hikâyesi.
Capri hiçbir zaman sıradan bir tatil adası olmadı.
Burası, kaçışın adresiydi.
Roma İmparatoru Tiberius, dünyanın en güçlü adamıyken Capri’ye çekildi.
Saraydan, entrikalardan, kalabalıklardan uzaklaştı.
Ama yalnızlıktan kaçamadı.
Yüzyıllar sonra tablo değişmedi.
Hollywood yıldızları, aristokratlar, milyarderler geldi.
Hepsi aynı şeyi aradı:
Görünmeden var olmayı.
Capri’nin cazibesi manzarasında değil.
Mesafesindedir.
Burada lüks bağırmaz.
Fısıldar.
Oteller
Hotel Punta Tragara: Faraglioni’ye bakarken insan dünyadan kopar
JK Place Capri: Fazlalık yok, gösteri yok
Capri Palace Jumeirah: Gücün estetikle yumuşadığı yer
Sahne – Sofra
Da Paolino: Limon ağaçlarının altında geçen uzun geceler
Il Riccio: Deniz, tabakta sessizce konuşur
La Fontelina: Rezervasyondan çok sabır ister
Capri, güçlü olanların zayıf taraflarıyla baş başa kaldığı yerdir.
Santorini bir kartpostal gibi görünür.
Ama hikâyesi karanlıktır.
Binlerce yıl önce bir volkan patladı.
Bir uygarlık yok oldu.
Atlantis efsanesi buradan doğdu.
Bugün insanlar Santorini’ye evlenmeye, vedalaşmaya,
bazen de bir şeyleri kapatmaya gelir.
Bu ada şunu öğretir:
Her güzellik, bir yıkımdan sonra gelir.
Oteller
Katikies: Uçurumda durmak gibi
Canaves: Zamansız bir bekleyiş
Grace Santorini: Sessizlikle kurulan bir lüks
Restoranlar
Selene: Ada mutfağının hafızası
Lycabettus: Gün batımına karşı cesaret
Metaxi Mas: Gerçek Santorini
Santorini’de gün batımı bir manzara değil, bir vedadır.
Ischia konuşmaz.
Bekler.
Capri’nin gölgesinde kalmıştır ama daha derindir.
Termal sular, eski villalar, Visconti filmleri…
Burası iyileşmek isteyenlerin adasıdır.
Oteller
Mezzatorre: Tarih ve doğa dengesi
Regina Isabella: Klasik İtalyan zarafeti
San Montano: Sessiz lüks
Restoranlar
Indaco: Ada mutfağının zirvesi
Daní Maison: Ischia ruhu tabakta
Il Saturnino: Denizle kurulan bağ
Ischia bağırmaz.
Ama kalanları bırakmaz.
Hydra’da araba yok.
Gürültü yok.
Leonard Cohen burada âşık oldu.
Sanatçılar burada sustu.
Bu ada insanı yavaşlatır.
Oteller
Orloff: Tarihi konak
Bratsera: Sanatçı ruhu
Leto Hydra: Zarif sadelik
Restoranlar
Techne: Yaratıcı Yunan mutfağı
Sunset: Gün batımı sofraları
Ostria: Limanda sade lezzet
Hydra, hızdan kaçanların adasıdır.
Bali bir tatil değildir.
Bir eşiktir.
Tapınaklar, ritüeller, sessizlik…
İnsan burada kendine yaklaşır.
Oteller
Four Seasons Sayan: Doğayla bütünlük
Mandapa: Ritüel gibi bir konaklama
COMO Shambhala: Ruh ve beden dengesi
Restoranlar
Mozaic: Bali gastronomisinin zirvesi
Locavore: Yerel ama cesur
Yellow Flower: Ruhu olan bir masa
Bali’den dönenler aynı kişi olmaz.
Volkanlar, okyanus, yerli kültür.
Maui insana şunu öğretir: küçülmeyi.
Oteller
Hotel Wailea: Yetişkinlere özel huzur
Four Seasons Maui: Zamansız lüks
Montage Kapalua: Doğayla iç içe
Restoranlar
Mama’s Fish House: Efsane
Merriman’s: Yerel mutfağın kalbi
Spago Maui: Tanıdık ama yeni
Ulaşması zordur.
Bu yüzden güzeldir.
Palawan hâlâ doğanın kazandığı bir yer.
Oteller
Amanpulo: Mutlak izolasyon
Pangulasian: Doğa ve zarafet
Lagen Island: Sade
Restoranlar
KaLui: Yerel mutfak
Amanpulo Dining: Sessiz fine dining
Altrove: Basit ama iyi
Fenikeliler, şövalyeler, imparatorluklar…
Malta bir ada değil, bir tarih kitabı.
Oteller
Phoenicia Malta: Kolonyal zarafet
Iniala: Modern lüks
Xara Palace: Tarihle iç içe
Restoranlar
ION Harbour: Fine dining
De Mondion: Manzarayla tarih
Noni: Yeni Malta
St. Barths bağırmaz.
Fısıldar.
Rothschild’ler, Rockefellers, Hollywood…
Herkes burada görünmeden görünür.
Oteller
Eden Rock: Ada tarihi
Cheval Blanc: Fransız zarafeti
Le Toiny: Sessiz seçkinlik
Restoranlar
Bonito: Ada klasiği
L’Isola: Beklenmedik İtalyan
Sand Bar: Şık rahatlık
Paris aristokrasisinin sessiz sığınağı.
Gösterişsiz ama sofistike.
Oteller
Hôtel de Toiras
La Baronnie
Atalante
Restoranlar
Le Serghi
George’s
La Martinière
Bazı adalar vardır.
Fotoğrafı çekilir.
Bazıları vardır, insanı değiştirir.
Ve insan, bazen en çok
orada bıraktığı hâlini özler.