Modern kadına görev listesi verdiler.
Sabah meditasyonunu yap,
Probiyotik içmeyi unutma,
Çocuğunu Montessori ile yetiştir,
Kocanla sağlıklı iletişim kur,
Arada manifest et,
Manifestler tutmuyorsa frekansını yükselt,
Ama her şeyden önemlisi: Dengede kal.
Kızma.
Darılma.
Ağlama.
Bozulma.
Çünkü bozulursan…
Birilerinin enerjisi düşer.
Senin frekansın düşer..
Kadın…
O dengeyi sağlamak uğruna,
Kendini kaybetti.
Bozulmadı ama…
Şişti.
Sustukça şişti.
Yuttukça büyüdü.
Yutamadıklarını da, buzdolabında buldu.
Sonra onlardan da suçluluk duydu..
“İraden yok!”
“Yeme!”
“Diyet yap!”
“Motivasyon eksik!”
Oysa Harvard diyor ki:
Kortizol patlamış.
Yani stres hormonu.
Yani bastırılan öfke, korku, kaygı.
Yani beynin mutfağa yürüyüp çikolataya sarılma hali.
İrade değil mesele.
Biyokimya.
*
Kadın güçlü olacak,
Zayıf olacak,
Pozitif kalacak,
Sakin kalacak.
Ve elbette: Dengede olacak.
Olmadı mı?
“Senin enerjin bozuk.”
Tövbe estağfurullah…
*
Güzel arkadaşım…
Duygunu bastırırsan
Bedene kaydolur.
Anlatıyorum yıllardır..
O yüzden o kilolar,
Sadece rakam değil.
Yılların birikimi.
Ağlanmamış gözyaşları.
Yutulmuş hayal kırıklıkları.
Duygularını yaşamak suç değil.
Ağlamak zayıflık değil.
Bozulmak “dengeden çıkmak” değil.
Bazen hiçbir şey yapmamak…
En büyük devrim.
*
O yüzden şimdi bir düşün:
Gerçekten aç mısın?
Yoksa sadece çok uzun süredir
kendin olmaya mı açsın?
Tecrübeden söyleyeyim
Bence ikincisi…