Suudi Arabistan’ın kuzeybatısındaki Tayma Vahası’nda yer alan Al Naslaa Kayası, gören herkeste aynı soruyu uyandırıyor. Ortasından cetvelle çizilmiş gibi ayrılmış iki dev kaya bloğu, çölün ortasında adeta havada duruyor. Kesik çizgi o kadar düzgün ki lazerle kesilmiş izlenimi veriyor. Uzun yıllardır tartışılan yapı, teknoloji ya da insan müdahalesi iddialarıyla anılsa da bilimsel açıklamalar farklı noktalara işaret ediyor.
Al Naslaa, yaklaşık 6 metre yüksekliğe ve 9 metre genişliğe sahip devasa kum taşı kütlelerinden meydana geliyor. Yapıyı asıl sıra dışı kılan detay, ortasından geçen neredeyse kalem inceliğindeki dümdüz yarık.
Yüzey pürüzsüzlüğü, doğal kırılmalarla pek bağdaştırılamıyor. Her iki blok da küçük kaya ayakları üzerinde duruyor ve sanki yerle temas etmiyormuş hissi yaratıyor.
Kum taşı katmanlı yapısı nedeniyle görece kırılgan kabul ediliyor. Uzmanlara göre kaya bütünlüğü geçmişte tek parça hâlindeydi. Zaman içinde yaşanan jeolojik süreçler, söz konusu ayrımı ortaya çıkardı. Ancak ayrım çizgisinin bu kadar düzgün olması, süreci daha da gizemli hale getiriyor.
Araştırmacıların öne sürdüğü teorilerden ilki, tektonik hareketlere dayanıyor. Tayma bölgesi, zaman zaman yer kabuğu hareketlerinin görüldüğü alanlar arasında yer alıyor. Ani zemin kaymaları, kaya kütlesinin zayıf noktasından ayrılmasına yol açmış olabilir. Ancak yalnızca tektonik baskılar, pürüzsüz yüzeyi açıklamakta yetersiz kalıyor.
İkinci görüş ise rüzgâr ve kum aşındırmasına işaret ediyor. İlk çatlak oluştuktan sonra, dar boşluk rüzgâr için doğal kanal haline gelmiş olabilir. Binlerce yıl boyunca taşınan kum parçacıkları, çatlak yüzeylerini törpüleyerek neredeyse cam gibi düzgün hale getirdi.
Donma ve çözülme döngüsü de teoriler arasında yer alıyor. Kaya içine sızan suyun soğuk dönemlerde genleşmesi, küçük çatlakları zamanla genişlettiği düşünülüyor.
Al Naslaa yüzeyinde binlerce yıl öncesine tarihlenen kaya oymaları bulunuyor. At figürleri, dağ keçileri ve insan betimlemeleri, bölgenin antik dönemlerde yerleşim ya da geçiş alanı olarak kullanıldığını gösteriyor. Oyma tarihleri netleşmiş olmasa da, bölgedeki kum taşlarının oldukça eski çağlara uzandığı biliniyor.
Her iki kaya bloğunun mantar kaya formunda ayaklar üzerinde durması da dikkat çekiyor. Çöl rüzgârlarının yere yakın seviyede daha sert esmesi, alt kısımların daha hızlı aşınmasına neden oluyor. Üst kütleler zamanla ince sütunlar üzerinde kalıyor. Ortaya çıkan manzara ise neredeyse yer çekimine meydan okuyan cinsten.
Uzaylılar savaşırken ısın kılıcı denk gelmiştir
Arapların İslamiyet öncesinde bazı taşları kutsal olarak kabul ettiği ve kanla işaretleyip, düzenli ziyaret ettiği biliniyor. Kutsal bir taş, kabilesel bir bölünme yüzünden ikiye bölünmüş olabilir.