Y kuşağından Bob Ross'u bilmeyen yoktur. Resim yaparken adeta kendinden geçen ve resim yapma isteği uyandıran Bob Ross bizi sadece resim yapmasıyla etkilemedi elbette. Resim yaparken verdiği hayat dersleri ile hiç aklımızdan çıkmayan biri o! Neler öğretti peki bize?
Bob Ross zaman zaman hata yapıyordu, ama hiçbir zaman bu hataları büyütmedi. Yanlış bir fırça darbesi mi oldu, onu bir süreliğine kenarda bekletirdi. Ondan sonra o yanlıştan öyle güzel bir resim çıkarırdı ki hepimizi hayret ettirirdi. Yani hatayı doğal bir akışla resme dahil edebilirdi.
Tuval beyaz bir alan, onu biz boyuyoruz. Ama yaparken kontrol tamamen bizde değil. Yani boyayı sürerken bazen akabilir, bu da çok normal. Bob Ross da bunun çok farkındaydı. Bazen boyanın akmasına da izin verirdi. Yani her şeye müdahale etmek yerine doğal akışla resmi oluşturmaya çalışırdı.
Hep resmin ya da müziğin yatkınlığı olanlar için olduğunu düşünüyorduk. Ta ki Bob Ross'u izleyene kadar. Bob Ross en yeteneksiz kişilerin bile resim yapabileceğine hepimizi inandırdı. Çünkü Bob Ross, resmin özel yetenek gerektirmediğini ve çalışma ile herkesin yapabileceğini söylüyordu.
Çoğu kişinin resim yapmaya başlamayı ertelemesinin nedeni pahalı malzemeler. Bob Ross bu algıyı kıran kişilerden biri. Çünkü Bob Ross çok sınırlı malzemeye sahipti. Az sayıda fırça ve boya ile resim yapılabileceğini Bob Ross bize öğretti diyebiliriz. Yani bahaneler bizi yolumuzdan çevirmemeli!
Her zaman sonuca odaklanıyoruz ama süreç de önemli. Bob Ross resim yaparken bir an önce resmi ortaya çıkarmaya çalışmazdı. Resim çizme sürecini sindire sindire gerçekleştirirdi. Yani sırf bir resim ortaya çıkarmak için acele etmiyordu.
Bob Ross neden çok iyi bir öğretmendi? Çünkü bağırmaz ve karşıdakini incitmezdi. Yavaş ve net konuşmalarıyla aşamaların çok iyi anlaşılmasını sağlardı. Bu da öğrenmeyi çok kolaylaştırıyordu elbette, hem de zevkle izlenmesini sağlıyordu.
Hepimiz hayatta yanlış yapmaktan korkuyoruz. Yanlış yaparız diye de bir şeyleri yapmaktan kaçınıyoruz. Ama Bob Ross yanlış yapmanın kötü bir şey olmadığını gösterdi. Çünkü yanlışları bir şekilde düzeltmek mümkün.
Herkesin kendine uygun bir hızı var. Benim hızım başkasına uymak zorunda değil. Bob Ross bunu bize en iyi şekilde öğretti diyebiliriz. O resim yaparken hiç acele etmezdi. Bazılarının elinin daha hızlı, bazılarının daha yavaş olduğunu bilirdi.
Bazı şeylerin kusursuz olduğunu zannediyoruz ama bu mümkün değil. Bob Ross bunu kanıtlar nitelikte dersler veriyordu. Hiçbir zaman kusursuz tablolar çizmezdi. Çünkü doğa da kusursuz değildir. Ona göre fazla düzgün çizilen resimler yapay görünürdü.
Bob Ross'a göre tekrar ede ede öğrenme gerçekleşir. O yüzden bir şeyi sürekli çizmek sorun değil. Aynı ağacı öğrenene kadar çizmek gerekir. Ne kadar tekrar edilirse o kadar iyi öğrenme gerçekleşir. Bob Ross devamlı aynı şeyleri çizerek bunu bize gösteriyordu.
İlham, öyle beklenerek gelecek bir şey değil. Bir şey yapacaksak oturup beklemek bir şeyi değiştirmez. Bob Ross bunu bize en iyi şekilde hissettiriyordu. İlhamın çalışırken geleceğini onu izlerken anlıyorduk gerçekten.