Aşk ve ilişki, en sade hâliyle iki insan arasında kurulan bir bağdır. Bu bağın kimler arasında kurulacağına da yalnızca o iki insan karar verir. Ne mahalle baskısı, ne aile masası, ne WhatsApp grupları, ne de “bizim oralarda öyle olmaz” cümleleri bu denkleme dâhildir.
Ama ne yazık ki biz, başkalarının hayatına bakarken hâlâ kendi sokağımızın, kendi korkularımızın ve bize ezberletilmiş yalan yanlış değer yargılarının penceresinden bakıyoruz. Ve sonra adına “ahlak”, “gelenek”, “doğru” dediğimiz şeylerle insanların sevgisini yargılamaya kalkıyoruz.
Oysa yapmamız gereken tek bir cümle var:
“Bu yüzyılda, bunca kötülüğün içinde hâlâ bu kadar yoğun bir sevgi bulabilmişler… Ne mutlu onlara.”