İkinci Dünya Savaşı’nın en kritik döneminde, Normandiya Çıkarması hazırlıkları kapsamında Imber Köyü askeri eğitim sahasına dönüştürülmek istendi. Köyde yaşayan yaklaşık 150 kişiye yalnızca 47 gün süre tanındı. Evler, tarlalar ve günlük hayat geride bırakıldı. Yetkililer, savaş sona erdiğinde herkesin geri dönebileceğini söyledi.
Savaş sona erdiğinde ise kapılar hiç açılmadı. Köy, İngiltere Savunma Bakanlığı’nın kontrolüne geçti ve askeri tatbikat alanı olarak kullanılmaya devam etti. Zaman ilerledikçe evler bakımsız kaldı, çatıları çöktü, duvarlar dağıldı. Geri dönüş umudu yerini sessizliğe bıraktı.
Günümüzde Imber, hala Savunma Bakanlığı kontrolünde bulunuyor. Sivil girişler yalnızca yılda 12 günle sınırlandırılıyor. Açık günler genellikle Paskalya dönemi, yaz aylarında tek gün ve Noel öncesinde düzenlenen etkinliklerle sınırlı kalıyor. Belirlenen tarihler dışında bölgeye girmek kesin olarak yasak.
Ziyaret sırasında yalnızca işaretlenen yollar kullanılabiliyor. Uyarı levhaları, tel örgüler ve askeri kalıntılar köyün hala aktif saha olarak görüldüğünü hatırlatıyor. Ayakta kalmayı başaran ender yapılar arasında, koruma altındaki St Giles Kilisesi ve eski köy meyhanesi bulunuyor.
Ziyaret günlerinde kilise kapıları açılıyor, bağışlar bakım çalışmalarına aktarılıyor.
İnsan yerleşiminin olmaması, Imber çevresini İngiltere’nin en bozulmamış doğal alanlarından biri haline getirdi. Tarım yapılmayan geniş araziler, yaban hayatı açısından zengin ekosistem yarattı. Tilkiler, baykuşlar, porsuklar ve çok sayıda kuş türü bölgeye yerleşti. Sessizlik, köyün en baskın unsuru haline geldi.
Köyün gönüllü bekçiliğini üstlenen Neil Skelton, Imber’in terk edilmiş görünümüne rağmen yoğun ilgi gördüğünü söylüyor. Açık günlerde binlerce ziyaretçi kiliseyi gezmek için geliyor.
Eski sakinler ve aileleri ise köy mezarlığına defnedilme hakkını hala koruyor. Imber’e kalıcı dönüş mümkün olmadı; köy toprağına dönmenin tek yolu mezarlık üzerinden gerçekleşiyor.
Savaştan önce Savunma Bakanlığı, Wiltshire'daki Salisbury Ovası'nı, Birleşik Krallık'ın en büyük askeri eğitim alanı haline getirmek için civar çiftlikleri ve hatta Imber köyünün büyük bir bölümünü satın almıştı. Dolayısıyla köylüler, sadece kiracıydı. Bu yüzden evlerini ve geçim kaynaklarını kolayca boşaltmaları sağlandı; ancak köylüler yanlış anlayarak, bu durumun sadece savaş bitene kadar geçerli olduğunu sanmıştı.
Yatırımını kendine hayatına değilde,taşa toprağa betona gömen yurdum insanı görmeli. Mülkiyet size geçici verilmiş hak o zaman bu düzen niye