Japonya’da doğal kaplıcalarıyla tanınan Kinugawa Onsen, yıllar boyunca binlerce turisti ağırlayan popüler tatil durakları arasındaydı. Zamanla ziyaretçi sayısı azaldı ve oteller kapılarını kapattı. Aradan geçen on yıllara rağmen yapılar hala ayakta duruyor. Sessizlik, terk edilmişlik ve zamanın donduğu hissi bölgeye hakim.
Kinugawa Onsen, Japonya’da kaplıca turizminin yükselişte olduğu dönemde dolup taşan tatil merkezleri arasında yer alıyordu. Nehir kenarına dizilmiş çok katlı oteller, kalabalık lobiler ve sürekli hareket halindeki çarşı bölgesiyle canlı bir atmosfere sahipti.
1990’ların başında yaşanan ekonomik çöküş, turizm alışkanlıklarını da değiştirdi. Ziyaretçi sayısı hızla düştü, rezervasyonlar iptal edildi, oteller peş peşe kapandı.
Kapanan yapılar yıkılmadı. Japonya’daki katı mülkiyet yasaları, sahip izni olmadan yıkımı neredeyse imkansız hale getiriyor. Otel sahiplerinin vefat etmesi, mirasçı bulunamaması ya da ortadan kaybolması, mülkleri hukuki çıkmaz içine soktu. Sonuçta ne yenileme yapıldı ne de yıkım gerçekleşti. Oteller, zamanın ortasında askıda kalmış hâlde nehir kenarında sıralanıyor.
Luke Bradburn, 2024 yılında Japonya’ya yaptığı seyahat sırasında bölgeyi keşfeden isim oldu. Asıl hedef, Fukushima tahliye bölgesi çevresini belgelemekti. Yol üzerinde karşılaşılan Kinugawa Onsen, keşfin yönünü tamamen değiştirdi. Altı saat süren gezide otel çevrelerindeki sarmaşık kaplı yollar, kırık merdivenler ve tehlikeli boşluklar dikkat çekti.
Otellerin içine girildiğinde manzara tamamen değişiyor. Lobi alanlarında geleneksel onsen hamamları, oyuncak dolu arcade makineleri ve masalarda bırakılmış içecekler hala yerinde duruyor.
Bazı odalar, misafirler birazdan dönecekmiş hissi veriyor. Terk edilmişlik hissiyle birlikte geçmişin izleri yan yana duruyor. Devasa doldurulmuş geyik ve şahin heykelleri, karşılaşılan en çarpıcı detaylar arasında yer alıyor.
Sahip izni olmadan yıkım yapılmıyor. Sahip vefat etmişse ve mirasçı yoksa, yasal süreç onlarca yıl sürebiliyor. Güvenlik sorunlarına rağmen müdahale sınırlı kalıyor. Düşük suç oranı sayesinde yağmalama da yaygın görülmüyor.
Yapıların sayısı yaklaşık yirmi civarında. Koridorlarla birbirine bağlanan oteller, devasa bir hayalet şehir görüntüsü oluşturuyor. Bazı katlarda çökmeler, kopmuş merdivenler ve eksik zeminler bulunuyor.