Çöller, yağmur ormanları, dağ geçitleri ve şehir merkezleri... Pan-Amerikan Otoyolu, kıtalar arası uzanan nadir ulaşım hatlarından sayılıyor. Alaska’dan Arjantin’in en güneyine kadar ilerleyen rota, neredeyse tüm Batı Yarımküre’yi boydan boya geçiyor. Guinness Dünya Rekorları’na göre dünyanın en uzun motorlu ulaşım yolu olarak tanınıyor.
Pan-Amerikan Otoyolu, Alaska’nın Prudhoe Bay bölgesinden başlayıp Arjantin’in Ushuaia kentine kadar uzanıyor. Yaklaşık 30.000 kilometrelik mesafe, Kuzey Amerika’dan Güney Amerika’ya kadar kesintisiz bir hat fikrini temsil ediyor.
Resmi anımlara göre rota Amerika Birleşik Devletleri, Meksika, Guatemala, El Salvador, Honduras, Nikaragua, Kosta Rika, Panama, Kolombiya, Ekvador, Peru, Şili ve Arjantin üzerinden ilerliyor. Bazı kaynaklar Kanada bağlantısını da kuzey ağın parçası olarak değerlendiriyor.
Çöl iklimi, tropikal ormanlar, And Dağları ve kırsal bölgeler aynı yol zinciri üzerinde buluşuyor. Otoyol boyunca iklim, yol kalitesi ve coğrafya sürekli değişiyor.
Pan-Amerikan Otoyolu’nun en çok konuşulan kısmı Panama ile Kolombiya arasındaki Darién Geçidi. Yaklaşık 160 kilometrelik yoğun ormanlık alan, tüm hattaki tek kesinti olarak biliniyor. Bataklıklar, dağlık arazi ve sık yağmur ormanları nedeniyle kara yolu bağlantısı hiçbir zaman tamamlanmadı. Çevresel riskler ve güvenlik sorunları da projeyi durduran faktörler arasında yer aldı.
Tam rotayı kat etmek isteyen gezginler, Panama’dan Kolombiya’ya geçiş sırasında araçlarını gemi ya da uçakla taşımak zorunda kalıyor. Kaçakçılık rotaları ve tehlikeli grupların varlığı nedeniyle bölge, dünyanın en ulaşılması zor alanlarından kabul ediliyor.
Amerika kıtalarını tek hatla bağlama düşüncesi ilk kez 1923 yılında Uluslararası Amerikan Devletleri Konferansı sırasında gündeme geldi. Her ülke kendi sınırları içindeki yolları farklı dönemlerde inşa etti.
En yoğun yapım süreci 1930’lar ile 1970’ler arasında gerçekleşti. Standartlar, asfalt kalitesi ve altyapı yatırımları ülkeden ülkeye değiştiği için ortak bir tamamlanma tarihi bulunmuyor.
Günümüzde rota boyunca seyahat süresi duraksız ilerleme halinde iki ya da üç ay olarak hesaplanıyor. Çoğu yolcu ise altı ay ile iki yıl arasında değişen sürelerde yolculuk yapıyor.
Motosikletliler, bisikletliler ve uzun mesafe koşucuları rotayı baştan sona tamamlayanlar arasında yer alıyor. And Dağları’ndaki bazı geçitlerde yol, deniz seviyesinden 4.000 metreyi aşan yüksekliğe kadar çıkıyor ve hava koşulları sürüşü zorlaştırıyor.